روستای تاریخی باب الحکم

درختان کاج آرامستان پایین ؛ تنها دو درخت معمولی نبودند و نیستند ؛ این درختان ؛ درختان عاشق بودند .......در سال های خیلی خیلی دور رعنا دختر زیبایی بود که در روستایمان‌ زندگی می‌کرد ؛ دختری با حجب و حیای خاص یک روستایی اصیل ؛ و حیدر جوانی خوش اندام و کشاورزی کوشا ؛ رزق از تلاش برای روی زمین می گرفت ؛ دل حیدر در گرو عشق رعنا بود و در آرزوی وصال روز ها را به شب می رساند ؛ رعنا می‌دانست که حیدر سخت دلباخته ی اوست اما هرگز به عشق حیدر روی خوش نشان نداد ؛ چون از بیماری ای که در جانش ریشه دوانده بود خبر...

‌روایت جناب علوی عزیز، تنها بازگویی یک واقعه نیست؛ بلکه جان‌بخشی به هویت یک روستاست. در این داستان، رعنا نماد فداکاری خاموش است؛ دختری که با وجود بیماری، عشق را در دلش پنهان کرد تا معشوقش را درگیر طوفانِ غم نکند. و حیدر، نماد وفاداری مطلقی است که زمین و زمان برایش بدون رعنا معنایی نداشت.‌اما اوج این زیبایی در درختان کاج تجلی می‌یابد. در فرهنگ ما، درخت کاج و سرو همیشه نماد آزادگی و ایستادگی بوده‌اند، اما در اینجا، این دو درخت به مقام «شاهد» رسیده‌اند. آن‌ها روییدند تا آغوشِ گشوده‌ی زمین برای این ...